όσο περισσότερο αντιστέκεσαι στο γεγονός της Φύσης, που σου φαίνεται άκαρδο και τιμωρητικό, τόσο αυξάνεται στον νους σου η τριβή και υποφέρεις
Γιατί πονάς και υποφέρεις;
Γιατί δεν εννοείς να κατανοήσεις. Δεν θέλεις να καταλάβεις το δικό σου πείσμα – στη βάση της νοοτροπίας σου.
Αντιστέκεσαι πεισματικά στα γεγονότα. Η αντίσταση αυτή παράγει την τριβή που είναι πόνος. Κατάθλιψη από τα τόσα δυσάρεστα που η μνήμη ξάφνου ανασύρει απ’ το παρελθόν. Άγχος από ανησυχία για τα μελλούμενα. Στρες με όσα σε πιέζουνε στο παροδικό παρόν.
Ο άνεμος, η συννεφιά, η ξαφνική βροχή σου χάλασε τα σχέδια για την εκδρομή.
Συννεφιά και καταιγίδα και στον νου σου. Κι έτσι υποφέρεις. Κατάθλιψη, στρες, άγχος!
Είναι δυσάρεστο να βγαίνεις πρωί πρωί στη μπόρα, στη σκοτεινιά στο κρύο.
Μα υπάρχει το αδιάβροχο και η ομπρέλα.
Μπορείς να κάνεις την εκδρομή σου με όλα τα εφόδια και ν’ απολαύσεις τη φθινοπωρινή ατμόσφαιρα με τη βροχή, τη σκοτεινιά το κρύο.
Ή να μείνεις με την απογοήτευση και την οργή ενάντια στη βροχή, ενάντια στο φθινόπωρο, ενάντια στο εχθρικό αυτό σύμπαν.
Θες ένα γλυκό φθινόπωρο δίχως βροχή!
Και όσο περισσότερο το θες, και όσο περισσότερο αντιστέκεσαι στο γεγονός της Φύσης, που σου φαίνεται άκαρδο και τιμωρητικό, τόσο αυξάνεται στον νους σου η τριβή και υποφέρεις.
Μάθε ν’ αλλάζεις ό,τι μπορείς και σ’ όλα τ’ άλλα να προσαρμοστείς.
