Η κατάντια της Ρωσίας σήμερα είναι θλιβερή.
Η χώρα είχε κάποια παραδοσιακή κουλτούρα. Οπωσδήποτε υπήρξε καταπίεση και κοινωνική αδικία με τους Τσάρους και την αριστοκρατία τους. Μα υπήρξε τον 19ο αιώνα ένας γαλαξίας λογοτεχνών από τον ποιητή Πούσκιν και άλλους ως τους μεγάλους πεζογράφους μυθιστοριογράφους Ντοστογιέφσκι, Λερμόντοφ, Τολστόι και δραματογράφους σαν τον Τσέχοφ. Και οπωσδήποτε η κατάσταση δεν συγκρίνεται με το καταπιεστικό, απάνθρωπο καθεστώς του Στάλιν. Μπορεί να ειπωθεί πως ο εκφυλισμός και η ολίσθηση στο ψεύδος, την απάτη και απελπισία που τώρα χαρακτηρίζουν τον ρωσικό ψυχισμό αναπτύχθηκαν λόγω του σοβιετικού σοσιαλισμού.
Το καθεστώς Πούτιν είναι μαφιόζικος κρατικός καπιταλισμός. Υπάρχουν οι ολιγάρχες που με λίγη ή πολλή εύνοια από το κράτος έχουν σημαντική περιουσία κι εμπορεύονται ή παράγουν, μα ο ‘‘κάπο’’, ο αρχιμαφιόζος (= ο δικτάτορας) μπορεί οποιαδήποτε ώρα να κατασχέσει αυτήν την περιουσία (και να εξοντώσει τον πρώην κάτοχο) και να τη μεταβιβάσει σε άλλον.
Η Γερμανία του Χίτλερ έρχεται στον νου, μα ποτέ δεν ήταν τόσο μαφιόζικη όσο η Ρωσία του Πούτιν. Αλλιώς, ναι, η FSB έχει τον ίδιο ασφυκτικό έλεγχο όπως η ναζιστική Γκεστάπο. Ο Πούτιν έχει με τη βοήθεια της πρώην Κα-Κε-Μπε επιβάλει τη δομή της Μαφίας και τον πιο αισχροκερδή καπιταλισμό. Μα ποτέ στη ναζιστική Γερμανία δεν υπήρξε τόση κλοπή όσο από ολιγάρχες και στρατηγούς στη Ρωσία του Πούτιν.
Ο Πούτιν δεν πιστεύει στον κομμουνισμό του Μαρξ ούτε πρόκειται να προωθήσει τον σοβιετικό σοσιαλισμό, ο οποίος, παρεμπιπτόντως είναι το προαύλιο του κομμουνισμού που, υποτίθεται δεν έχει τάξεις μα ούτε και χρήμα! Στην σοσιαλιστική Σοβιετία τα μέσα παραγωγής (γη, εργοστάσιο, μηχανές, οχήματα κλπ.) ανήκαν στο κράτος. Ο Πούτιν δεν το θέλει αυτό ολοκληρωτικά, διότι γνωρίζει εκ πείρας πως ήταν αναποτελεσματικό σύστημα. Υπάρχουν κρατικές επιχειρήσεις φυσικά που διαχειρίζονται τα καύσιμα και πολλούς φυσικούς πόρους, μα το σύστημα ολιγαρχών με ελεύθερη πρωτοβουλία (πάντα όμως υπό τον έλεγχο του δικτάτορα) είναι πολύ αποτελεσματικό στην παραγωγή πλούτου.
Ο Πούτιν, όπως τώρα ο Τραμπ στις ΗΠΑ και όπως το 1930 ο Χίτλερ στη Γερμανία, απαιτεί απόλυτη πίστη στο πρόσωπό του από τους Ολιγάρχες του πλούτου και τους αξιωματούχους στην εξουσία. (Ο Ν. Πατρούσεβ πρώην της FSB και συνάδελφος του Πούτιν στη σοβιετική Κα-Κε-Μπε, υποβιβάστηκε το 2024, όταν έγινε πλέον ξεκάθαρο πως είχε δώσει λάθος πληροφορίες για τους Ουκρανούς πριν την εισβολή, ενώ ολιγάρχες και αξιωματούχοι που τον αμφισβήτησαν αποδήμησαν ως θύματα ατυχημάτων.)
Ο Πούτιν είναι τώρα πολύ ισχυρότερος από ό,τι ήταν πριν το 2022. Μπορεί να κατασχέσει περιουσίες, να υποβιβάσει αξιωματούχους και να εξοντώσει οποιονδήποτε – ακόμα και κολλητούς που δεν εκτελούν πιστά τις οδηγίες του.
