Αφυπνίσεις, διευρύνσεις κλπ. είναι προγεύσεις της αληθινής αφύπνισης και διεύρυνσης σε ανώτερο επίπεδο
Σε δημοσιεύσεις πνευματικού (ή εσωτερικού) ενδιαφέροντος χρησιμοποιούνται συχνά οι όροι “ενότητα, δυισμός, αφύπνιση, συνειδητοποίηση, φώτιση” μα σπάνια με την αληθινή τους έννοια. Ας κοιτάξουμε για λίγο το θέμα.
Ο δυισμός, π.χ., (δυαδικότητα κλπ..) απορρίπτεται σχεδόν πάντα ως κάτι κακό. Ιδίως στους κύκλους του Βεδάντα και άλλων μυστικιστικών φιλοσοφικών συστημάτων. Αλλά πρέπει να κατανοηθεί και η φυσική παρουσία του στον συνηθισμένο κόσμο μας της πολλαπλότητας και πλάνης. Δεν μπορείς να γνωρίζεις κάτι, οτιδήποτε, ή να το περιγράψεις δίχως δυισμό. Στην (ανα)γνώριση υπάρχουν δυο πρωταρχικά στοιχεία – κι ένα τρίτο που τα ενώνει (στο τέταρτο της γνώσης). Υπάρχεις εσύ που κοιτάς, αντιλαμβάνεσαι, μαθαίνεις, υπάρχει και το αντικείμενο της γνώσης (π.χ. το νόημα αυτής της φράσης). Το στοιχείο που ενώνει τα δυο είναι η δύναμη/ενέργεια της αντίληψης, γνώρισης ή κατανόησης.
Πολλοί αναφέρουν εμπειρίες “ενότητας” που δεν είναι παρά απλή διεύρυνση της επίγνωσης/συνειδησίας και η σύντομη απουσία του προσωπικού “εγώ” με ένα πολύ ευχάριστο αίσθημα ησυχίας, ζωντάνιας και σύνδεσης με το ευρύτερο περιβάλλον. Αυτό έχει δυισμό επίσης. Υπάρχουν άλλες, λεπτότερες, διαρκέστερες εμπειρίες, φυσικά, όταν νιώθεις την παρουσία μιας δύναμης διάχυτης στον εαυτό σου και στο περιβάλλον με φωτεινότητα. Μα η πραγματική ενότητα είναι πολύ πολύ διαφορετική. Δεν παύει, δεν φεύγει!
Παρόμοια παρανόηση παρατηρείται με τους όρους αφύπνιση κλπ. Κι εδώ συνήθως πρόκειται για μια σύντομη διεύρυνση της επίγνωσης/συνειδησίας. Όπου νιώθεις ζωντάνια, φως, ελαφράδα, χαρά και σύνδεση με το περιβάλλον.
Αυτές είναι προγεύσεις της αληθινής αφύπνισης και διεύρυνσης. Ένα πολύ ανώτερο επίπεδο αφύπνισης είναι όταν έχεις αυτήν τη διεύρυνση μα και την παρουσία μιας ήρεμης δύναμης με φως και βλέπεις τους ανθρώπους γύρω να είναι κυριολεκτικά υπνοβάτες με μάτια σαν των τυφλών, στραμμένα εντός. Τότε καταλαβαίνεις γιατί η συνηθισμένη κατάσταση ξύπνιου ή αφύπνισης (ή εγρήγορσης) λέγεται πιο ορθά “ονειρική αφύπνιση”. Εσύ που βλέπεις αυτήν την κατάσταση στους άλλους ανθρώπους γρηγορείς όντως, ενώ εκείνοι κοιμούνται (κυριολεκτικά) όρθιοι – ακόμα και αν περπατούν!
Τα ίδια ισχύουν για τις “συνειδητοποιήσεις” και “φωτίσεις” που οι διάφοροι συγγραφείς (ή ομιλητές) λένε πως έχουν. Δυστυχώς, όλοι αυτοί δεν φαίνεται να έχουν περάσει μια μακρόχρονη αληθινή πειθαρχημένη ασκητική, μια μεθοδική διδασκαλία που φέρνει αργά αλλά σίγουρα βαθύτερη εμπειρία και την αντίστοιχη ορθή κατανόηση.
