Η δημοκρατία και τα φαντάσματα

Η δημοκρατία και τα φαντάσματα

Σήφης Πολυμίλης

«Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη δημοκρατία είναι να τη θεωρήσουμε δεδομένη» επεσήμανε σε συνέντευξή του ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, επαναλαμβάνοντας μια ρήση του Ομπάμα. Ο αποδιοπομπαίος τράγος για πολλούς Ελληνες αποδεικνύεται πολύ πιο οξυδερκής, πολύ πιο προοδευτικός από τους διάφορους λαϊκιστές, ριζοσπάστες Αριστεράς και Δεξιάς που έχουν βάλει στο στόχαστρό τους τη φιλελεύθερη δημοκρατία.

Ολοι αυτοί και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη αλλά και σχεδόν παντού πια σε όλον τον πλανήτη, που δημαγωγούν, παραπλανούν, εκμεταλλεύονται τους φόβους και τις ανησυχίες των πολιτών, δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να στρώνουν το χαλί σε κάθε λογής τυχάρπαστους πολιτικούς τυχοδιώκτες. Η αντίσταση στις κατεστημένες ελίτ, στους τεχνοκράτες εν ονόματι μιας δήθεν επιστροφής στην πολιτική, μιας συναισθηματικής φαντασίωσης εθνικής ανάτασης, καταλήγει να τροφοδοτεί εθνικιστικές ονειρώξεις και ακροδεξιές εκρήξεις.

Οι χρυσαυγίτες, οι Καμμένοι και τα διάφορα άλλα φρούτα που φύονται στη χώρα μας δεν ξεφύτρωσαν ως διά μαγείας. Λιπάνθηκαν από τον υποτιθέμενο αριστερό κινηματικό ριζοσπαστισμό, που ξιφουλκώντας κατά του παλιού διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος αναζωπύρωσε παλιά εθνικά πάθη και μόλυνε όλη τη δημόσια σφαίρα με διχαστικά μανιχαϊστικά στερεότυπα.

Η εκμετάλλευση της ανασφάλειας, του φόβου για το αύριο, της αντιμεταναστευτικής ρητορείας δεν είναι φυσικά μόνο ελληνικό φαινόμενο. Σε όλη σχεδόν την Ευρώπη τα φαντάσματα του παρελθόντος έχουν βγει στον αφρό. Με ευθύνη φυσικά και των ηγεσιών που κυβερνούν και έχουν υποταγεί σε μια μοιρολατρική αντιμετώπιση των προβλημάτων που τη μαστίζουν. Οταν ακόμη και στη Γερμανία που τόσα χρόνια προσπαθεί να κλείσει τις πληγές τής πιο σκοτεινής ιστορίας της, η Ακροδεξιά σηκώνει κεφάλι, η προειδοποίηση Σόιμπλε ακούγεται ανατριχιαστική.

Σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο η πολιτική τείνει να υποκατασταθεί από μια ανεξάντλητη δαιμονολογία. Με τη βοήθεια των social media, ένα τεράστιο κύμα οργής, παραπληροφόρησης και κυρίως απαξίωσης της κατεστημένης πολιτικής αλλοιώνει συνειδήσεις και δημιουργεί τερατογενέσεις. Η κριτική σκέψη και η ορθολογική ανάγνωση της πραγματικότητας τείνουν να υποκατασταθούν από μηδενιστικές προσεγγίσεις και εκρήξεις οργής.

Ζούμε, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, μια περίοδο γενικού παραλογισμού. Την ώρα που εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες ρισκάρουν τη ζωή τους μήπως και καταφέρουν να βρεθούν σε μια ευρωπαϊκή χώρα για να απολαύσουν τα αγαθά της δημοκρατίας και της ελευθερίας, πολλοί ευρωπαίοι πολίτες πριονίζουν με τις επιλογές τους κατακτήσεις αιώνων, θεωρώντας τες δεδομένες…

Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may also like

Δεν υπάρχει μια «άλλη» Τουρκία

Σάκης Μουμτζής Γενικώς οι αυταπάτες πληρώνονται και στις