έρχεται από μακριά – όχι σε πλήρη αμνησία
Η ανθρώπινη δράση όλη παράγεται από επιθυμίες. Όλες οι ανθρώπινες επιθυμίες είναι βλαστάρια μιας ανεξιχνίαστης λαχτάρας – που λιγοστοί άνθρωποι συνειδητοποιούν.
Our birth is but a sleep and a forgetting:
The Soul that rises with us, our life’s Star,
Hath had elsewhere its setting,
And cometh from afar:
Not in entire forgetfulness…
(Ode: Intimations of Immortality… William Wordsworth, 1804
«Η γέννησή μας δεν είναι παρά ένας ύπνος και μια λησμονιά: Η ψυχή που μας συντροφεύει, άστρο της ζωής μας, έδυσε αλλού, όχι σε πλήρη αμνησία…» (Ωδή: Αποκαλύψεις αθανασίας…)
Από εκείνη την αμυδρή θύμηση, που εξυμνεί ο Άγγλος ποιητής, γεννιέται η βαθιά λαχτάρα για επιστροφή στο imperial palace, a Presence, master-light of all our seeing, the immortal sea, όπως τη λέει σε άλλα σημεία του ποιήματος.
Και η πνευματική ανάπτυξη δεν είναι παρά η αόριστη μα αισθητή έλξη πίσω σε κείνη την Πρωταρχή, την προαιώνια Πηγή μας, Πηγή των πάντων, η επιθυμία στη ρίζα όλων των επιθυμιών μας.
Ναι, κάποτε υπάρχει έντονη τριβή και πόνος, καθώς η παρανόηση μετά από πείσμα παραδίδεται. Παραμένει πεισματικά αυτό το οποίο στην παρανόησή σου πολεμάς πεισματικά. Άσε το!
Αγκιστρωμένος στη συνήθεια ο νους βλέπει χρόνο και χρόνια, ταξίδι, βήματα, στάδια, πρόοδο, ή όχι. Μα δεν είναι κίνηση προς μια περιοχή, μα μόνο αλλαγή κατάστασης από χαρά σε χαρά και σιωπή σε σιωπή – δίχως προσπάθεια, δίχως αιτία. Μόνο η έλξη της Μνημοσύνης. Δεν υπάρχει τέρμα, ούτε άτομο, μόνο Οντότητα πάντα παρούσα με σιωπηλή κατανόηση!
Και νιώθεις πως ποτέ δεν έλειψες, ποτέ δεν ήσουν κάτι άλλο!
