(από Καθημερινή 10/12/25 Γ. Λάλιος)
Αντιπλημμυρικά έργα;;;
Εκθεση-καταπέλτης του Ελεγκτικού Συνεδρίου για έργα δήμων, περιφερειών
Ο έλεγχος πραγματοποιήθηκε σε 20 τεχνικές υπηρεσίες 18 δημοσίων φορέων (δήμων, περιφερειών, ΔΕΥΑ και λιμενικών ταμείων). Και σε 149 κατασκευαστικά έργα 45 φορέων, με συνολικό προϋπολογισμό 523 εκατ. ευρώ. Η έκθεση τεκμηριώνει αυτό που όλοι, λίγο ή πολύ, φανταζόμαστε: ότι τα έργα γίνονται χωρίς επαρκή τεκμηρίωση (δηλαδή αποφασίζονται εν πολλοίς με πολιτικά κριτήρια) και δεν παρακολουθούνται συστηματικά.
Για παράδειγμα, σε έργα κατασκευής κτιριακών υποδομών (όπως σχολικές μονάδες, νοσοκομειακή υποδομή) η θεμελίωση των αναγκών βασιζόταν «. στον σημερινό αριθμό εξυπηρετουμένων, χωρίς πρόβλεψη για μελλοντικές μεταβολές».
Παράδειγμα πρώτο. Λίγους μήνες μετά την κατασκευή αντιπλημμυρικού έργου παρουσιάστηκε πλημμύρα στην περιοχή που εξυπηρετεί, ενδεικτικό της απουσίας στάθμισης του κινδύνου ακραίων καιρικών φαινομένων κατά τον σχεδιασμό του.
Παράδειγμα δεύτερο. Σε κατασκευή πεζοδρόμου δεν σταθμίστηκε επαρκώς η επίπτωση της διέλευσης οχημάτων, με αποτέλεσμα σε σύντομο χρονικό διάστημα να απαιτηθεί η ανακατασκευή του.
Παράδειγμα τρίτο. Τέσσερα χρόνια μετά την κατασκευή του, ΧΥΤΑ υπέστη καθίζηση και η λειτουργία του διεκόπη. Οπως προκύπτει, δεν είχαν εξεταστεί επαρκώς οι γεωλογικές συνθήκες της περιοχής.
Ειδική αναφορά κάνει η έκθεση στην αξιοποίηση των ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Αναφέρεται στην απουσία οποιασδήποτε πρόβλεψης για τη μεταολυμπιακή αξιοποίησή τους και το πώς αυτή καθυστέρησε και λόγω των αλλεπάλληλων μεταβιβάσεων της αρμοδιότητας από τον έναν φορέα στον άλλον. Σημειώνει, δε, ότι 20 χρόνια μετά τους Αγώνες κάποια ακίνητα παραμένουν αναξιοποίητα, αναφέροντας διάφορα παραδείγματα: τον ολυμπιακό πόλο Φαλήρου (φαληρικός όρμος), στον οποίο η ανάπλαση είναι ακόμη ημιτελής, οκτώ χρόνια αφότου ξεκίνησε. Και το «κεντρικό κτίριο ιππασίας» στο Γουδί, που παραχωρήθηκε το 2019 στη Γενική Γραμματεία Ερευνας και Καινοτομίας (ΓΓΕΚ) του ΥΠΑΝ και «παραμένει αναξιοποίητο από την υπηρεσία (…), ενώ δεν έχει παραληφθεί οριστικά από τη ΓΓΕΚ».
Και σχολιαστής, προφανώς εργαζόμενος στον τομέα: Εκείνο που δεν μπορούν να λάβουν υπόψη είναι οι αυθαιρεσίες που λαμβάνουν χώρα πλησίον των έργων τις όποιες η πολιτεία μόνιμα νομιμοποιεί. Π.χ όταν κτιζονται παράνομα σε κάλυψη, δόμηση ή ύψος κτίρια, ο σχεδιασμός μιας περιοχής σε ύδρευση, αποχέτευση και οδικά έργα αστοχεί, γιατί είναι υλοποιημένος για άλλον αριθμό χρηστών και για άλλους κυκλοφοριακούς φόρτους. Να μη μιλήσω επίσης για περιοχές αυθαιρέτων που γίνονται τμήματα οικισμών, Όσο για τον έλεγχο των μελετών ή της κατάστασης των έργων ανά δεκαπέντε μέρες, αυτά είναι αστεία πράγματα. Πώς να ελέγξει μια υπηρεσία έργα που οι μελετητές τους χρησιμοποιούν ειδικό λογισμικό για να τα παράξουν; Ή πώς να ελεγχθεί το Οδικό δίκτυο όταν εντός ενός ΟΤΑ υπάρχει τοπικό, δασικό, αγροτικό, επαρχιακό, περιφερειακό και εθνικό δίκτυο ή όταν τα υδατορέματα εκτός οικισμού ανήκουν στην Περιφέρεια και εντός οικισμού στους Δήμους.
Με άλλα λόγια – ΑΛΑΛΟΥΜ. Μα όλες οι κυβερνήσεις φταίνε για την κατάσταση – όχι μόνο του Κυριάκου Μητσοτάκη. Στη Μεταπολίτευση νομίζω η χειρότερη ήταν εκείνη του «αείμνηστου» Ανδρέα Παπανδρέου και πιο πρόσφατα εκείνη του Τσίπρα-Καμμένου.
