Ψ335: Εσύ και οι σκέψεις σου

Ψ335: Εσύ και οι σκέψεις σου

- in Ψυχολογία
0

Γεννιέστε, ζείτε και πεθαίνετε – παρά τη θέλησή σας!

Ναι, έχετε πολλές (ανεπιθύμητες) σκέψεις που τρέχουν κυνηγώντας την ουρά τους. Έχετε και συναισθήματα ή συγκινήσεις που κινητοποιούν τις αλυσιδωτές ή κυκλωτές σκέψεις προτού εξαντληθούν.

Κάποτε σας αρέσουν και λιάζεστε ονειρικά μ’ αυτές. Πιο συχνά είναι δυσάρεστα φαινόμενα, μα δεν φεύγουν εύκολα. Στην πραγματικότητα βρίσκεστε σε εμπόλεμη κατάσταση συχνά και για μεγάλα διαστήματα.

Μόνο που δεν υπάρχουν φωνές και ιαχές και μάχες. Είσαι μόνο εσύ που προσποιείσαι για πολλοστή φορά να μην είσαι ο Εαυτός σου. Παράξενη παροδική παράσταση!

Είναι ακόμα ένα παράδοξο της πραγματικότητας στο καθημερινό καρναβάλι της ζωής – ακόμα και της πνευματικής ανάπτυξης. Το εγώ να προσπαθεί να ξεφύγει από τον εγωισμό του – όπως ένας ωκεανός να προσπαθεί να ξεφύγει από τα κύματά του.

Κάθεσαι να ησυχάσεις, να διαλογιστείς, να μελετήσεις. Και προσπαθείς να ξεφύγεις από τις σκέψεις σου σαν να είσαι κάτι ξεχωριστό και ασύνδετο – σαν ένα ποτάμι που πασχίζει να ξεφύγει από το τρεχάμενο νερό του!

Παιχνίδια όχι μόνο παράξενα μα και παράλογα!

Προσπαθείς να ξεχωρίσεις τις δικές σου φυσιολογικές σκέψεις από τις παρεμβατικές, ακάλεστες – όπως ίσως γαλάζια, πράσινα και κόκκινα κύματα στη θάλασσα. Είναι και οι αρνητικές και οι θετικές, οι κακές και οι καλές! Πολλή σύγχυση!

Μα δεν παράγονται όλες από τον ίδιο μηχανισμό του νου σου; Δεν βρίσκονται να πλέουν όλες στον ίδιο χώρο του νου σου; Δεν είναι δικά σου προϊόντα που εισβάλλουν κι επιτίθενται σε σένα; (Ο ωκεανός πάλι που νιώθει να του επιτίθενται τα κύματά του!)

Ζωές ολόκληρες ξοδεύουν οι άνθρωποι να καθυποτάξουν τις σκέψεις τους, να τις βάλουν σε τάξη, ελέγχοντας αυτές που δεν αρέσουν και καλλιεργώντας αυτές που αρέσουν.

Σαν να τακτοποιείς τα έπιπλα σε σπίτι που έπιασε πυρκαγιά.

Είναι μια κατάσταση ακατανοησίας και σύγχυσης που γεννιέται από τη λησμονιά. Λησμονείτε τον εαυτό σας. Λησμονήσατε πριν από καιρό τι είστε πραγματικά.

Θυμάστε να ξέρατε κάποτε τι είστε πραγματικά και γιατί είστε τώρα εδώ σ’ αυτόν τον γνωστό μας κόσμο;

Σκέφτεστε παρά τη θέλησή σας. Γεννιέστε, ζείτε και πεθαίνετε – παρά τη θέλησή σας! Είναι δυνατόν;

Σαν τη θάλασσα όλο τρέχετε κύμα με κύμα – και δεν πάτε πουθενά!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *