Μελέτη του ΟΟΣΑ κατατάσσει τη χώρα στις τελευταίες θέσεις ελκυστικότητας.
Παρά τα εγκώμια και τους ανεξάντλητους παιάνες για την ένδοξη πατρίδα με τις πολλές φυσικές ομορφιές και τα (ανύπαρκτα) άλματα προόδου που διατυμπανίζουν διάφοροι πολιτικάντηδες και δημοσιογράφοι· παρά το ρεύμα τουρισμού· και παρά τις αγορές κατοικιών από ορισμένους ξένους: η χώρα μας παραμένει στους ουραγούς επιθυμητών τόπων εργασίας ή/και μετοίκησης. Διαβάστε, αν θέλετε να γνωρίζετε την αλήθεια, το κείμενο που ακολουθεί.
Η προσέλκυση ταλέντων από κάθε γωνιά της Γης γίνεται αντικείμενο έντονου διεθνούς ανταγωνισμού, καθώς ο άνθρωπος (το «ανθρώπινο κεφάλαιο») αναδεικνύεται στον κρίσιμο παράγοντα για την παραγωγικότητα, την καινοτομία, την ευημερία μιας κοινωνίας. Το αποτέλεσμα αυτού του ανταγωνισμού κρίνεται και από τη μεταναστευτική πολιτική που ασκείται σε κάθε χώρα, αλλ’ όχι μόνο από αυτήν. Κρίνεται κυρίως από το περιβάλλον που ισχύει για τους δικούς της πολίτες, από τις υποχρεώσεις, τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες που αυτοί έχουν στη δική τους χώρα. Η ελκυστικότητα μιας χώρας για τους ταλαντούχους αλλοδαπούς εξαρτάται απ’ το αν/πόσο φιλική είναι ή δεν είναι στους δικούς της πολίτες.
Για να αποτυπώσει, λοιπόν, την ικανότητα των 38 χωρών-μελών του να προσελκύσουν ταλαντούχους εργαζομένους υψηλής ειδίκευσης, καινοτόμους επιχειρηματίες και υψηλής μόρφωσης φοιτητές, ο ΟΟΣΑ, με την υποστήριξη του Ιδρύματος Bertelsmann, δημιούργησε ένα εργαλείο αξιολόγησης το 2019, με τα τελευταία στοιχεία του για το 2023: τους δείκτες ελκυστικότητας ταλέντου. Πρόκειται για ένα πολυδιάστατο πλαίσιο που επικεντρώνεται στην ικανότητα προσέλκυσης τριών βασικών κατηγοριών μεταναστών, τους ταλαντούχους εργαζομένους υψηλής ειδίκευσης, τους πιο καινοτόμους επιχειρηματίες και τους φοιτητές υψηλής επιστημονικής κατάρτισης. Η Ελλάδα είναι στις τελευταίες πέντε ή έξι θέσεις. Μια ματιά στη μεγάλη εικόνα:
Εξειδικευμένοι μετανάστες: Οι πέντε πιο ελκυστικές χώρες είναι η Νέα Ζηλανδία, η Σουηδία, η Ελβετία, η Αυστραλία και η Νορβηγία. Η Ελλάδα είναι στην πέμπτη θέση από το τέλος, πριν από Κολομβία, Μεξικό, Τουρκία και Κόστα Ρίκα.
Φοιτητές μετανάστες: Οι τρεις κορυφαίες χώρες στην κατάταξη ήταν οι ΗΠΑ, η Γερμανία και η Βρετανία, που διαθέτουν και τον μεγαλύτερο αριθμό πανεπιστημίων υψηλής κατάταξης. Η Ελλάδα είναι στην πέμπτη θέση από το τέλος, πριν από Τουρκία, Μεξικό, Κολομβία και Ισραήλ.
Επιχειρηματίες μετανάστες: Οι πέντε πιο ελκυστικές χώρες παραμένουν η Σουηδία, η Ελβετία, ο Καναδάς, η Νορβηγία και η Νέα Ζηλανδία. Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι ότι προσφέρουν ευνοϊκές συνθήκες διαβίωσης. Η Ελλάδα κατατάσσεται στην έκτη θέση από το τέλος, την ακολουθούν Ισραήλ, Κόστα Ρίκα, Κολομβία, Μεξικό και Τουρκία.
Γιατί η χώρα μας δεν είναι ελκυστική αλλά μάλλον απωθητική; Η μυωπική μεταναστευτική πολιτική έχει τη δική της συμβολή σε αυτό. Αλλά δεν είναι ο βασικός λόγος.
Ο βασικός λόγος για τον οποίο η Ελλάδα είναι απωθητική στους ταλαντούχους μετανάστες είναι ο ίδιος για τον οποίο δεν επιστρέφουν νέες και νέοι που έφυγαν τα προηγούμενα χρόνια, αναζητώντας σεβασμό και αξιοκρατία σε άλλες χώρες.
Είναι ο ίδιος για τον οποίο τώρα πάλι πολλοί νέοι άνθρωποι διερευνούν τις δυνατότητες να μεταναστεύσουν: Το καθ’ ημάς σύστημα έχει πάψει να είναι συμπεριληπτικό και, αντί να μεριμνά για τις ανάγκες μιας αξιοπρεπούς και δημιουργικής ζωής για τους πολλούς, τείνει να τις περιφρονεί. Η χώρα φαίνεται απωθητική στους ξένους επειδή απωθεί τους δικούς της. Κι όταν δεν την αντέχουν ταλαντούχοι Ελληνες, γιατί να έρθουν ταλαντούχοι μετανάστες; «Δεν αρέσει η Ελλάδα» Κ. Καλλίτσης, Καθημερινή 17/5/26.
Προσθέτω και σχόλιο αναγνώστη:
Εξαιρετικό άρθρο και συγχαρητήρια. Όπως σωστά λέτε αφού η χώρα δεν είναι ελκυστική για τους δικούς της νέους για ποιο λόγο να είναι ελκυστική για τους μη Έλληνες; Ζω στο Βέλγιο τα 36 τελευταία χρόνια και με εντυπωσιάζει πόσο οι νέοι εδώ αγαπούν τη χώρα τους και πλην ελαχίστων δεν έχουν καμία διάθεση να φύγουν. Το βλέπω και με τους φίλους και συμφοιτητές των παιδιών μου. Οι Έλληνες νέοι επενδύουν προσωπικά με τεράστιο κόστος στην εκμάθηση γλωσσών με συχνά επιτυχία με σκοπό να φύγουν. Οι Βέλγοι νέοι επενδύουν πολύ λιγότερο στην εκμάθηση των αγγλικών αλλά έχουν ένα εξαιρετικό εκπαιδευτικό σύστημα σε όλες τις βαθμίδες που τους ετοιμάζει για τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας. Οι Έλληνες νέοι έχουν να αντιμετωπίσουν μια από τις χειρότερες στην Ευρώπη πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και ένα ανεκτό σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης με ορισμένες σχολές αριστείας όπως οι ιατρικές. Οι τελευταίες υπερπαράγουν ιατρούς σε αριθμό που υπερτερεί των πραγματικών αναγκών με αποτέλεσμα η Ελλάδα να εξάγει σημαντικό αριθμό ιατρών σε χώρες που σέβονται το ιατρικό επάγγελμα με αξιοπρεπείς μισθούς όπως το Βέλγιο. Η δημογραφική παρακμή της Ελλάδας είναι πλέον τραγική. Ενα πολιτικό σύστημα που ενδιαφέρεται μόνο για την αυτοσυντήρησή του συμπληρώνει την εικόνα. Αριστοτέλης Γαβριλιάδης, νομικός, Βρυξέλλες.
